“Son zamanlarda yapay zekanın gelişimi ile birlikte iki kitle açığa çıkmış durumda: içerik fırsatçıları ve bu araçların içeriksel hatalarını, eksikliklerini, sorgulamadan ‘doğru’ kabul edenler. Görünen o ki bu kitleler, sosyal medya platformları üzerinden kendilerine alan yaratabilecekleri üretme eyleminin kendisine, ‘üretim’ olarak değil, ‘kolaylık-hız-kazanç’ ekseninden bakıyor. Üstelik bu, akademik araştırma yapmanız gereken alanlara dahi yayılmış durumda. Eğitim videoları olarak kategorileştirebileceğimiz videolarda yayılan dezenformasyon, öylesine sınır tanımaz boyutta ki, yüz binler, yanlış söylemler içeren bir videoyu ‘iyi içerik’ olarak deneyimliyor.”
“Ne yazık ki imajların içeriğin önüne geçmesi, imajların içerik üretimine kadar evrilmiş durumda. Gerçeğe ulaşabilmenin belki de en zor olacağı dönemlere gelmiş bulunuyoruz. Bu açıdan artık ‘gerçek bir ses, gerçek bir anlatı’ ekstra önem taşıyacak. Tabii o gerçekliğin de arka planında olan muğlaklık, maalesef artık ‘bilinemez’ boyutta. O sebeple yeni medya pratiği ile ‘doğru bilgiye’ ulaşma edimi, ileride kendi kendini imha etmek zorunda kalarak sadece tozlu raflarda arayışa geçmemize sebep olabilir. Tabii onlar da…”“Bilgiye erişim hiç bu kadar kolay olmamıştı ama garip bir şekilde hiç bu kadar cahil de hissetmemiştik. Çünkü öğrenmek yerine tüketiyoruz. Bir şeyi gerçekten öğrenmek, üzerine düşünmeyi, çelişmeyi, bazen yanılmayı ve en önemlisi vakit ayırmayı gerektirir. Ama kimsenin vakti yok. Her şey hızlıca tüketilmeli, anında anlaşılmalı, en kısa yoldan özümsenmeli. Çünkü çağımızda önemli olan gerçekten bilmek değil, bilmiş gibi görünmek.”

“Birkaç makale özeti okuyan herkes ‘konunun uzmanı’ kesiliyor. Bir filozofun adını duymak, onun düşüncelerini anlamaya yetiyor sanıyoruz. Bir kavramın popüler versiyonunu öğrenince onu içselleştirdiğimizi zannediyoruz. Oysa bir şeyi gerçekten öğrendiğimizde, o şey bizi değiştirir. Peki, hızla tükettiğimiz bilgiler hayatımızda neyi değiştiriyor? Belki de bu yüzden sürekli yeni bilgilerle besleniyoruz ama asla doyduğumuzu hissetmiyoruz. Çünkü öğrenmenin hazmı uzun sürer, ama biz öğrenmeyi bile fast-food gibi tüketiyoruz. Düşünmek, durup sindirmek, içselleştirmek artık vakit kaybı gibi görülüyor. Sonunda ne olacak? ‘Her şey hakkında yüzeysel fikirlere sahip’ dev bir kalabalık oluşacak.”
“Bilgi, tarih boyunca gücün en büyük kaynağı oldu. Ancak günümüzde bilginin doğası radikal bir dönüşüm geçiriyor. Yapay zekâ, bilgi üretimini demokratikleştirdiği kadar, onu istikrarsızlaştırıyor da. Artık bir olayın gerçekte yaşanıp yaşanmadığını anlamak giderek zorlaşıyor. Eskiden yalan haberleri anlayabiliyorduk. ‘Kim inanır buna?’ diye düşündüğümüz komplo teorileri, şaka gibi gelen spekülasyonlar vardı. Ama yapay zekâ işleri değiştirdi. Bugün bir politikacının asla söylemediği bir cümleyi ses kaydı olarak dinleyebiliyoruz. Bir gazetede, aslında var olmayan bir olayın detaylı analizini bulabiliyoruz.”
“Belki de asıl sorun, yapay zekânın hatalı bilgiler üretiyor olması değil, bizim gerçeği ayırt edemeyecek kadar bilgi bombardımanına maruz kalmamızdır. Ne diyelim, gözümüzü dört açalım. Ama hangi gözümüz gerçek, hangi gözümüz yapay, orası şüpheli.”