“Kahvaltıdan Önce”, 1916 yılında yazılmış bir tek perdelik bir tiyatro oyunudur. Oyun, evde yalnız yaşayan bir kadın olan Mrs. Rowland’ın hikayesini anlatır. Oyun, Mrs. Rowland’ın uyanmasıyla başlar ve onun tek başına bir günah keçisi olarak hayatla yüzleşmesini anlatır.
Mrs. Rowland, kocası ve yaşadığı sorunlu evliliği nedeniyle mutsuzdur; hayatının kontrolünü kaybetmiştir. Oyun boyunca, Mrs. Rowland’ın iç dünyasına ve yaşadığı duygulara dair ipuçları verilir. Mrs. Rowland, kocasıyla olan sorunlu ilişkisindeki hayal kırıklığı, umutsuzluk ve yalnızlıkla mücadele eder.
Oyun, sadece tek karaktere sahip olmasına rağmen, Mrs. Rowland’ın iç monologları sayesinde bir dizi farklı karakter ve temayı ele alır. Oyun, evlilik, cinsiyet rolleri, toplumsal baskı, aile ve iletişim konularını ele alır. Mrs. Rowland, kendi yaşamının kontrolünü kaybetmiş gibi hissetmesine rağmen, O’Neill onu güçlü bir karakter olarak tasvir eder ve onun iç dünyasındaki çatışmaları etkili bir şekilde yansıtır.
Oyunun yazarı Eugene O’Neill, Amerikan tiyatrosunun en önemli isimlerinden biridir. Yazar, realist ve doğalcı tiyatro tarzlarının öncülerinden biridir. “”Kahvaltıdan Önce” gibi diğer birçok oyunu da, insan psikolojisi, aile dinamikleri, toplumsal sınıf farkları ve Amerikan rüyası gibi konuları ele almaktadır.
Genel olarak, “Kahvaltıdan Önce”, güçlü bir kadın karakterin iç dünyasındaki çatışmaları anlatan etkileyici bir tek perdelik tiyatro oyunudur. Oyun, yalnızlık, hayal kırıklığı, umutsuzluk ve evlilik gibi konuları ele alarak, izleyicilere derinlemesine düşünme fırsatı sunar.
Mrs. Rowland Tirad
Alfred! Alfred! Kalkma zamanı daha gelmedi mi? Bütün gün yatmak mı istiyorsun? Öyle tembelsin ki… yataktan bütün ömrünce çıkmak istemeyeceğinden hiç şüphem yok. Saatin kaç olduğunu ancak Tanrı bilir… Budala gibi gittin de saatini rehine koydun; vaktimizi bile anlayacak bir vasıtamız kalmadı. Elimizdeki en son değerli şey bu idi; sen de biliyordun. Rehin, rehin rehin… Yaptığın başka şey yok. İş bulmak mecburiyetini geciktirsin, seni bir erkek gibi çalışmaktan kurtarsın da ne olursa olsun… Alfred! Kalk artık… Duyuyor musun? Sokağa çıkmadan önce yatağı düzeltmeliyim. Bıktım usandım artık… Burasını bütün gün karmakarışık ediyorsun. Ne yapıp yapıp bir yerden bir, bir para uydurmazdan burada da fazla kalacak değiliz. Tanrı bilir, ben payıma düşeni, hem de fazlası ile yapıyorum. Her gün dikiş dikmek için taşınıp duruyorum. Sen yine öte tarafta efendilik taslamakla meşgulsün… O ciğerleri beş para etmez artist güruhu ile o bar senin bu meyhane benim, boyuna dolaşıyorsun…
Parayı da nereden bulacaksın, merak ediyorum doğrusu. Apartman kirasını bu hafta ödememiz lazım. Ev sahibinin nasıl bir adam olduğunu bilmez değilsin. Vakit doldu mu, bizi burada bir dakika fazla durdurmaz. İş bulamıyorum diyorsun. Yalan… Yalan olduğunu kendin de biliyorsun. İş aradığın var mı sanki? Bütün gün alık alık dolaşıp kimsenin satın almayacağı saçma sapan şiirler ve hikayeler yazmaktan başka ne yapıyorsun? Onlara alıcı çıkmaması hiç şaşılacak şey değil. Ama ben iyi de olsa, kötü de olsa daima bir iş buluyorum. Yoksa şimdiye kadar açlıktan ölürdük.
Bugün, ne yapıp yapıp, mutlaka bir yerden para bulmalısın. Bu yükü bir başıma kaldıramam. Kaldırmaya da niyetim yok. Aklını başına topla. Ya dilenmeli, ya ödünç almalı, yahut da bir yerden çalmalısın. Ama nasıl ve nereden?… Merak ediyorum doğrusu… Dilenemeyecek kadar kibirlisin. Ödünç ala ala itibarını çoktan taşırdın. Çalmaya gelince; buna yürek ister; o da sende yok. Allah aşkına hala mı kalkmadın? Maşallah uyanmışsın… Vakit saat tamam demek… Bana öyle bakıp durma! O numaraları yutmuyorum; artık seni çok iyi tanıdım. Seni tahmin edemeyeceğin kadar, yakından tanıyorum… Birçok şeylerden haberim var, azizim. Şimdilik neler bildiğime kulak asma… Gitmeden önce hepsini anlatacağım. Hiç üzme kendini.
